Inhibitory kontransportera SGLT2 (flozyny)

Inhibitory kontransportera sodowo-glukozowego 2 (SGLT2) to leki nasilające wydzielanie glukozy z moczem, stosowane w terapii cukrzycy typu 2.
Spis treści

Flozyny to leki, podawane doustnie, nasilające wydzielanie glukozy z moczem, czego efektem jest obniżenie glikemii, spadek masy ciała i obniżenie ciśnienia tętniczego krwi.

Leki

Do flozyn zaliczamy następujące leki:

  • dapagliflozyna (Forxiga),
  • empagliflozyna (Jardiance),
  • ertugliflozyna (Steglatro),
  • kanagliflozyna (Invocana).

Mechanizm działania

Flozyny działają poprzez blokowanie SGLT2, czyli kontransportera, obecnego w kanaliku proksymalnym nerek, za pomocą którego odbywa się wchłanianie zwrotne glukozy i sodu z pramoczu. Inhibitory kontransportera SGLT-2 powodują więc zwiększenie wydalania glukozy z moczem.

Pamiętaj, że mechanizm działania flozyn jest niezależny od komórek beta trzustki, więc nie powodują one hipoglikemii.

Wydalanie glukozy z moczem powodowane przez flozyny powoduje zmniejszenie masy ciała pacjenta oraz łagodną diurezę i przemijającą natriurezę. Zwiększona diureza może nieznacznie zmniejszyć ciśnienie tętnicze krwi, szczególnie u osób z bardzo dużym stężeniem glukozy.

Poprzez efekt hipotensyjny oraz poprawę gospodarki węglowodanowej flozyny przyczyniają się do zmniejszenia ryzyka sercowo-naczyniowego, w tak istotny sposób, że mogą być stosowane także u chorych z niewydolnością serca bez cukrzycy.

Flozyny mają również ochronny wpływ na nerki, zmniejszając progresję cukrzycowej choroby nerek, dlatego mogą być również stosowane u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek.

Działania niepożądane

Do działań niepożądanych związanych ze stosowaniem flozyn zalicza się:

  • wielomocz,
  • infekcje dróg moczowych,
  • hipotensja,
  • zawroty głowy,
  • euglikemiczna kwasica ketonowa.
Zwiększenie ryzyka infekcji dróg moczowych oraz narządów płciowych przy stosowaniu flozyn związane jest ze zwiększeniem ilości cukru w moczu, który jest pożywką dla bytujących w układzie moczowym drobnoustrojów i zwiększa ich namnażanie. Zapobieganie tym działaniom niepożądanym polega na rygorystycznym stosowaniu się do zaleceń higienicznych.
Piśmiennictwo:
  1. Ciegła, U., Folwarczna, J., Janas, A., Janiec, R., Janiec, W., Kaczmarczyk – Sedlak, I., Londzin, P., Nowińska, B., Podwińska, E., Pytlik, E., Śliwiński, L., Ireneusz- Trzeciak, H., (2021). Kompendium Farmakologii. PZWL Wydawnictwo Lekarskie.
  2. Rajtar-Cynke G., (2015). Farmakologia. PZWL Wydawnictwo Lekarskie.
  3. Brunton, L., Hilal-Dandan, R., Knollman, B. (2017). Goodman and Gilman’s The Pharmacological Basis of Therapeutics. Thirteenth edition. McGraw-Hill Education.
  4. Mutschler, E., Geisslinger, G., Kroemer, H. K., Ruth, P., Schaefer-Korting. (2013). Mutschler Farmakologia i Toksykologia. Wydanie trzecie. MedPharm.
  5. Katzung, B.G., Masters, S.B., Trevor, A.J. (2012). Farmakologia ogólna i kliniczna. Wydanie pierwsze. MedPharm
Data ostatniej aktualizacji: 6 miesięcy temu
Opracowanie: Dorota Szmit, dr n. med. Karolina Matyjaszczyk-Gwarda
Spis treści
Powered By MemberPress WooCommerce Plus Integration

Zaloguj się

Nie masz konta? Wykup dostęp

Zgłoś problem/uwagę/błąd

Wypowiedz się na temat wpisu "Inhibitory kontransportera SGLT2 (flozyny)"

Tylko zalogowani użytkownicy mogą zgłaszać uwagi.